|
گاه نوشت های یک ذهن آشفته
چیزی تو مایه های آش شله قلم کار
|
آهای تویی که کم آوردی آهای تویی که جا زدی از موندن ولی من می مونم تا آخرین لحظه که آخرین نفسمو بکشم با هر نفسی هم که می کشم با هرثانیه ای که می گذره عشقت رو قدیمی ترش می کنم با این که الان چالش کردم توی قلبم میگن زیرخاکی هرچی قدیمی تر باشه ، زیر خاک مدفونتره و ارزششم بیشتره. الان حکایت عشق تو تو سینه ی منه باشه اگه خسته ای اگه دلت سیره برو چشامم حتی خیس نمیشه چون که به این ایمان دارم که یادت از خودت باوفاتره هیچوقت تنهام نمیذاره! [ شنبه ۱۳٩٠/٦/٢٦ ] [ ۱٠:٥٢ ق.ظ ] [ corona ]
[ نظرات () ]
|
|
| [ طراح قالب : پیچک ] [ Weblog Themes By : Pichak.net ] |